خوبین خوشین  بازم منم بچه یزدی

الان میاندوره هستم وگفتم خاطرات این یه ماه و چن روز رو بنویسم

البته بطور خلاصه

شروع میکنیم__________

شهر:جهرم

پادگان:شهید دستغیب

شهرت:جهنم سبز

سرباز:روح اله  نیرو انتظامی

خوب از روزای اول نگم که دهن سرویسیه

وقتی ساعت 4 صبح بیدارت کنن توسرما یه جارو بهت بدن بگن

جارو بکش اب پاشی کن

ساعت 5 صب بهت عدسی بدن که عدساش خودش داره میوه میده

وصبحونه وناهار وشامش به اندازه صبحونه ایکه تو خونه میخوردی نیس

تو خونه صدات میکردن اقا روح اله اونجا فرمانده ها صدات کنن

  
                                   جونور وحشی

تو دسشوییش که میری ببینی تا پای درش پر شده....عق

 البته دسشویی ما اینجوری بود که خرابش کردن

یعنی با استفاده از سر بازای بخت برگشته خراب کردن

تا میری تو اسایشگاه از ترس اینکه ببرنت واسه جهادی

نتونی یه جا بشینی یا بخوابی

                           خوب

البته همه چیزش هم که بد نیس

من بهترین رفقام رو تو همین اموزشی پیدا کردم

پایه هاییکه همه جا با همیم  با هم میخندیم

وباهم گریه میکنیم

تو همین اموزشی فهمیدم پدر ومادر چه نعماتی هستن

حتی دلت واسه شهرت تنگ میشه واسه روزاییکه

بدون اینکه توجه کنی تو کوچه و پس کوچه هاش قدم میزدی

تو اموزشی خدای خودتو بییشتر میشناسی

                   ********

چیزیکه بیشتر از همه چیز ازارت میده به غیر از

دوری ویه جورایی زندونی شدن و... میدونین چیه؟

اینه که یه بی پدر و مادر به خاطر خودشیرینی

زیراب شما رو به فرمانده ها بزنه بعد تو نتونی بهش چپ

نیگا کنی در حالیکه اگه تو این لباس نبودی

 
جدو ابادش رو میاوردی جلو چشماش

اخ خداااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

خوب شاید تونسم بطور کلی یه قسمتی از اموزشی رو توصیف کنم

ایشالله جزییات و خاطرات روزمره اموزشی در پایان دوره

                           *************

فقط یه چیز دعا کنید بعدا یزد خدمت کنم